Άρθρο – Γνώμης από τον Νικόλαο Παγώνη. Του Έλληνα Ομογενή της Χρονιάς για το 2023 (από την Ένωση Ανταποκριτών Ελληνικού Τύπου Εξωτερικού) και επί πέντε θητείες πρώην προέδρου της Ελληνικής Κοινότητας Μείζονος Μόντρεαλ.
“ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ! ΠΟΛΙΤΕΣ ΜΕ ΙΣΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ.“
Η πρόσφατη νομοθετική ρύθμιση που ψηφίστηκε στη Βουλή, που αφαιρεί περιορισμούς στην εξάσκηση του εκλογικού δικαιώματος Ελλήνων στη Διασπορά, προφανώς χαροποίησε όλους εμάς που ο προηγούμενος σχετικός νόμος αφαιρώντας μας το θεμελιώδες δικαίωμα της ψήφου, μας έκανε να νιώθουμε πολίτες δεύτερης κατηγορίας.
Παρόλο που η ρύθμιση ψηφίστηκε με ενισχυμένη πλειοψηφία, 208 υπέρ, τέσσερα κόμματα στη Βουλή προέταξαν διάφορες προφάσεις για να συνεχίσουν με τον τρόπο τους είτε να μην κατανοούν την ισονομία των Ελλήνων πολιτών είτε να βλέπουν τους απόδημους ως μια ξενική ομάδα πολιτών που χρειάζεται ειδική μεταχείριση.
Η αλήθεια είναι ότι πολλοί πολιτικοί στην Ελλάδα ελάχιστα γνωρίζουν τον απόδημο Ελληνισμό και ελάχιστη προσπάθεια καταβάλουν να ενδιαφερθούν και να κατανοήσουν ένα τεράστιο εθνικό κεφάλαιο που ναι μεν ζει εκτός της ελληνικής επικράτειας, νιώθει, όμως, πονά, ενδιαφέρεται και καταβάλει συνεχείς προσπάθειες για τα εθνικά θέματα και τα πράγματα πίσω στην πατρίδα.
Επιτέλους, μετά από σχεδόν μισό αιώνα οι Έλληνες του εξωτερικού αναγνωρίζονται ως πολίτες με ίσα δικαιώματα. Αν και η τελευταία ρύθμιση άφησε έξω ένα σημαντικό διαδικαστικό μέτρο: την επιστολική ψήφο.
Η τελευταία διαδικασία σύστασης εκλογικών κέντρων στις κατα τόπους διπλωματικές αρχές, ανέδειξε ένα τεράστιο πρόβλημα: τις ανυπέρβλητες αποστάσεις που ψηφοφόρος υποχρεούται να διανύσει προς εξάσκηση του εκλογικού του δικαιώματος.
Ένα μεγάλο κομμάτι του ελληνισμού στη διασπορά κατοικεί μακρόθεν των διπλωματικών αρχών και οι αποστάσεις είναι ως επί το πλείστον απαγορευτικές. Όπερ και η αναγκαιότητα της επιστολικής ψήφου. Κάτι που όχι μόνο θα εξαλείψει τις διαδικαστικές δυσκολίες, αλλά και θα ενθαρρύνει τη μέγιστη συμμετοχή ψηφοφόρων.
Προφανώς και προέχει το αδιάβλητο της εκλογικής διαδικασίας, αλλά τη σήμερον ημέρα των τεχνολογικών δυνατοτήτων τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο. Εξάλλου, δεν χρειάζεται να επανεφεύρουμε τον τροχό. Πλείαδα άλλων κρατών έχουν ήδη εφαρμόσει επιτυχώς την επιστολική ψήφο.
Βεβαίως, η κυβέρνηση έχει ήδη εξαγγείλει ως επόμενη νομοθετική ρύθμιση την καθιέρωση της επιστολικής ψήφου, κάτι, όμως, που θα απαιτήσει εκ νέου τη συγκέντρωση πέρα των 200 ψήφων.
Τελικά, τέλος καλό όλα καλά θα μπορούσε να πει κάποιος. Αν και παραμένει να δούμε τα αποτελέσματα της πρόσφατης ρύθμισης και κατά πόσον και σε ποιον βαθμό θα ενεργοποιηθούν οι απόδημοι στις επερχόμενες εκλογές.
Υπάρχει, όμως, και κάτι ακόμα: η καινοτόμος ιδέα (αν και δεν είναι και τόσο καινοτόμος, αλλά κράτη την εφαρμόζουν ήδη) να δημιουργηθούν εκλογικές περιφέρειες εξωτερικού και οι απόδημοι να εκλέγουν τους δικούς τους εκπροσώπους.
Φυσικά κάτι τέτοιο θα προέβλεπε συνταγματική μεταρρύθμιση με πιθανή αύξηση των 300 βουλευτών ή μείωση των εκλογικών εδρών εντός Ελλάδος.
Αναγνωρίζοντας ότι κάτι τέτοιο ακούγεται τρομερά δύσκολο, από την άλλη ας φανταστούμε μία Βουλή στην οποίαν θα συμμετέχουν βουλευτές με διαφορετικές βιωματικές εμπειρίες, δεξιότητες και νοοτροπίες κερδισμένες σε μήκη και πλάτη της υφηλίου. Ένας κοσμοπολίτικος, ανανεωτικός αέρας που θα ταρακουνήσει, κατά κάποιον τρόπο, τα λιμνάζοντα νερά της πολιτικής τάξης.
